logo

Η ιστορία της αποτρίχωσης

Η ιστορία της αποτρίχωσης

Οι αρχαιολόγοι έχουν στοιχεία για την χρήση αποτριχωτικών το 4000 π.χ. Η αρχαιολογική σκαπάνη έδειξε πως οι άντρες ξύριζαν το πρόσωπο τους έως και 2000 χρόνια πριν, με την χρήση ακονισμένης πέτρας και κοχυλιών για να απομακρύνουν τρίβοντας τις ανεπιθύμητες τρίχες.

Οι Σουμέριοι απομάκρυναν τα μαλλιά με τσιμπιδάκια. Οι αρχαίοι ‘Αραβες χρησιμοποιούσαν νήματα. Η διαδικασία της αποτρίχωσης λεγόταν threading και οι γυναίκες τύλιγαν βαμβακερά νήματα στα δάκτυλα τους και τα πέρναγαν γρήγορα πάνω από τα πόδια τους ώστε να περικυκλώνουν τις τρίχες και να τις τραβούν.

Οι Αιγύπτιοι, συμπεριλαμβανομένης της Κλεοπάτρας, επίσης έκαναν το ίδιο, μερικοί με μπρούτζινα ξυράφια που τα έπαιρναν και στους τάφους τους, κάποιοι άλλοι έκαναν αποτρίχωση με ζάχαρη και άλλοι με μέλι μελισσών. Μεταξύ των αρχαίων Αιγυπτίων, ένα φρεσκοξυρισμένο πρόσωπο ήταν σύμβολο status.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οι Αιγύπτιοι που ήταν ξυρισμένοι πάντα, μετά από κάποιο θάνατο άφηναν τα μαλλιά τους και τα γένια τους να μεγαλώσουν. Και τα δύο φύλλα ξυρίζονταν εντελώς και φορούσαν περούκες. Η πρακτική της αποτρίχωσης δεν περιοριζόταν μόνο στο πρόσωπο και στα κεφάλια. Οι Αιγύπτιες χρησιμοποιούσαν κερί για τα πόδια τους. Χρησιμοποιούσαν επίσης αποτριχωτικά φτιαγμένα από άμυλο, αρσενικό και ασβέστη. Αυτό το πάθος για την αποτρίχωση σχετίζονταν και με θέματα υγιεινής, καθώς το ζεστό ανατολίτικο κλίμα βοηθούσε τα μικρόβια και τις αρρώστιες να πολλαπλασιάζονται και η αποτρίχωση σε όλο το σώμα ήταν μια μέθοδος προληπτική ενάντια στις μολύνσεις.

Οι Μικρασιάτες χρησιμοποιούσαν μια μέθοδο αποτρίχωσης που ονομαζόταν sugaring και συμπεριλάμβανε την εφαρμογή μιας φυσικής αλοιφής από λεμόνι και άλλα φυσικά συστατικά με βάση την ζάχαρη. Με το απαλό μείγμα έτριβαν ή τράβαγαν τις τρίχες. Η υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη εμπόδιζε την ανάπτυξη των βακτηριδίων στα ζεστά κλίματα. Η μέθοδος αυτή είχε γεννηθεί κατά τις φήμες από τα γαμήλια τελετουργικά της Μικράς Ασίας σύμφωνα με τα οποία τη νύχτα πρίν το γάμο, οι νύφες αφαιρούσαν τις τρίχες από όλο το σώμα τους εκτός από τα φρύδια και τα μαλλιά τους. Σύμφωνα με το τελετουργικό η νύφη διατηρούσε το άτριχο σώμα κατά την διάρκεια του γάμου της, σαν σύμβολο καθαριότητας και σεβασμού προς τον σύζυγο. Οι μεσοποτάμιοι έβγαζαν τις πολλές τρίχες από τα φρύδια τους με τσιμπιδάκια. Κατά την διάρκεια των ανασκαφών στο Ur., πρωτεύουσα της Χαλδαίας, οι αρχαιολόγοι βρήκαν τσιμπιδάκια σε ένα τάφο του 3500 π.χ.

Οι Ρωμαίοι άντρες ξύριζαν το πρόσωπο τους, ενώ ο αυτοκράτορας Ιούλιος Καίσαρας, έβγαζε τις τρίχες του προσώπου του με τσιμπιδάκια. Στους ρωμαικούς χρόνους το πρώτο ξύρισμα ενός νέου θεωρούταν ή άφιξη του αντρισμού και της ενηλικίωσης και προσφερόταν σαν τάμα στον αγαπημένο τους Θεό.

Στο Πακιστάν, στην πεδιάδα του ποταμού Indus, η υγιεινή ήταν θρησκευτικά αναγκαία για τους αρχαίους Ινδούς. Στην αρχαία Ινδία, ο θώρακας, οι τρίχες της ήβης ξυρίζονταν και το πηγούνι και το κάτω χείλος ξυρίζονταν κάθε 4η ημέρα.

Ένα κορμί χωρίς τρίχες ήταν το ευρωπαικό ιδεώδες εμπνευσμένο από τους Έλληνες και τους Ρωμαίους. Οι αγγλοσάξονες χρησιμοποιούσαν τσιμπιδάκι για να βγάζουν τις τρίχες από τα φρύδια και άλλα σημεία του σώματος. Τον 15ο αιώνα ήταν στην μόδα να έχουν βγαλμένα φρύδια και ξυρισμένο έως ψηλά το μέτωπο. Το ψηλό μέτωπο συνέχισε να είναι στην μόδα όλα τα χρόνια της Ελισάβετ. Εάν μια γυναίκα δεν είχε ψηλό μέτωπο έβγαζε τα μπροστινά μαλλιά για να το αποκτήσει. Λέγεται οτι οι μητέρες συχνά χρησιμοποιούσαν αμυγδαλέλαιο στο μέτωπο των παιδιών τους με την ελπίδα ότι δεν θα φυτρώσουν εκεί μαλλιά. Επίσης χρησιμοποιούσαν εμποτισμένους σε ξύδι και περιττώματα γάτας.

Λέγεται ακόμα οτι ο Δούκας του Νιουκαστλ, πλήρωνε 50 λίρες για να έχει η γυναίκα του μόνιμη αποτρίχωση στο πρόσωπο της, αλλά σε γράμμα του 1755 ο Οράτιος Γουλαπολ αναφέρει οτι μόλις ο Δούκας «συνταξιοδοτήθηκε» μπορούσε να αφήσει επιτέλους την γενειάδα του τόσο πολύ όσο και της δούκισας του!

Στις αρχές του 18ου αιώνα (1700-1737) βιβλίο του Lemery «Curiosa Arcana», που εκδόθηκε το 1711 δίνει την ακόλουθη συνταγή: Για την απομάκρυνση των τριχών πάρτε τα τσόφλια από 52 αυγά, να τα κάνετε πολύ μικρά και να τα βάλετε στη φωτιά. Μετά βάζετε το νερό αυτό εκεί όπου θέλετε να κάνετε την αποτρίχωση. Για τις κυρίες προτείνονται τα περιττώματα γάτας τα οποία πρέπει να γίνουν σκόνη και να εμποτιστούν σε δυνατό ξύδι ώστε να έχει την ίδια επίδραση στις τρίχες.

Έπρεπε να φτάσουμε στα τέλη του 18ου αιώνα για να σχεδιαστεί το πρωτο εργαλείο σχεδιασμένο για αποτρίχωση, όπως ένα ασφαλές ξυράφι. Εφευρημένο το 1762 από έναν Γάλλο μπαρμπέρη, Jean Jacks Perret, ήταν μια μεταλική λεπίδα τοποθετημένη κατά μάκρος σε ένα κομμάτι μέταλλο έτσι ώστε να προστατεύει το χέρι που το κρατάει.

Οι αυτόχθονες Αμερικάνοι φαίνεται πως ξυρίζονταν με λαβίδες (τσιμπιδάκια), ενώ οι γυναίκες εφάρμοζαν καταπλάσματα καυστικής αλυσίβας.

Το κερί ήταν πάντα μία ιεροτελεστία για τις Βραζιλιάνες γυναίκες οι οποίες χρησιμοποιούσαν εκκρίσεις από το δέντρο Coco de Mono για να απομακρύνουν τις τρίχες. Σήμερα, οι μητέρες «μυούν» τις κόρες τους από την ηλικία των 15 στην αποτρίχωση με κρύο κερί.

Ξύρισμα
Η πρώτη επανάσταση του ξυρίσματος έγινε από έναν πωλητή που εφεύρε το ξυραφάκι, King Gillete. Ενώ είχε την ιδέα για τα ξυραφάκια μιας χρήσης το 1895, έπρεπε να φτάσουμε στο 1903 οπότε και συνεργάστηκε με τον William Nickerson, έναν καθηγητή του Μ.Ι.Τ. (Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης), για να βγεί το προιόν τελικά στην αγορά με εκπληκτική επιτυχία. Το 1915 το Gillette παρουσίασε το πρώτο ξυράφι ειδικά για γυναίκες. Το 1931 ανακαλύφθηκε από τον Jacob Schick η ηλεκτρική ξυριστική μηχανή και το 1940 εμφανίστηκε στην αγορά από την Remington η πρώτη ηλεκτρική ξυριστική μηχανή ειδικά για γυναίκες. Το 1975 εμφανίστηκε το πρώτο ξυραφάκι μιας χρήσης για γυναίκες, και το 1995 έχουμε το πρώτο ζελέ ξυρίσματος, χωρίς σαπούνι.

Αποτριχωτικές κρέμες
Το πρώτο σύγχρονο αποτριχωτικό, Nair® Lotion, «γεννήθηκε» στην Νέα Υόρκη από την Carter-Wallace, Inc το 1940, και ήταν αποτέλεσμα των ελλείψεων του πολέμου επειδή οι κάλτσες ήταν σπάνιες και τα πόδια ήταν γυμνά. Επίσης έκαναν εισαγωγή ανάλογων προιόντων και από την Γαλλία. Μια άλλη φίρμα, η Sally Hansen, εισήγαγε στην αγορά την Απροτριχωτική κρέμα προσώπου, Facial Hair Creme Remover, το 1981 και την Αποτριχωτική Λοσιόν με baby oil το1985.

Κρύο Κερί
Το σύστημα με τις ταινίες από κερί ξεκίνησε στα τέλη 1960 και αρχές 1970. Η διαδικασία προέρχεται από την μέθοδο αποτρίχωσης με ζάχαρη στη Αρχαία Μέση Ανατολή. Κατα την διάρκεια αυτών των χρόνων, ένας χημικός παρήγαγε μια κολλώδη ουσία την οποία χρησιμοποιούσε, κολλημένη σε ένα χαρτί, για να αφαιρέσει τις τρίχες από την ρίζα τους. Υπήρξαν όμως κάποια προβλήματα. Ενω, οι τρίχες έπρεπε να βγαίνουν κολλημένες στην κολλώδη αυτή ουσία, όχι μόνο δεν έβγαιναν, γιατί έσπαγαν, αλλά επίσης η κόλλα τραβούσε το δέρμα και προκαλούσε ερεθισμούς και κοκκινίλες.

Ζεστό κερί
Το κερί ήταν γνωστό στην Ευρώπη από πολύ παλιά. Η Αμερική το γνώρισε κυρίως μέσα από τα ινστιτούτα ομορφιάς, γι’ αυτό και την ονόμαζαν European Hair Removal ή European Salon Formulα. Η φήμη του κεριού είναι αυξανόμενη με όλη την ποικιλία των προιόντων που υπάρχουν για το σπίτι, τα οποία είναι εύχρηστα και οικονομικά. Η πρώτη μέθοδος αποτρίχωσης με κερί, που έχει ακόμη μεγάλο κοινό αναφερόται στην θέρμανση συμπαγούς κεριού, το οποίο ζεσταίνεται, απλώνεται στο δέρμα και το τραβάμε για να αφαιρέσουμε τις τρίχες.